| تبليغات | X |
انرژی - محمد حسين راجي اسدآبادي:
براساس اظهارات آژانس بینالمللی انرژی، تقاضا برای انرژی در جهان رو به افزایش است و این تقاضا در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه با سرعت بیشتری رو به رشد است.
در دنیا تقریباً 30درصد انرژی جهت تولید برق مصرف میشود. بقیه 70درصد آن در بخش حمل و نقل، تولید آب گرم و بخار و یا کلاً تولید انرژی حرارتی مصرف میشود.
این مسئله بیانگر این واقعیت است که کاربردهای غیرالکتریکی انرژی بخصوص در زمینه انرژی حرارتی، بخش قابل ملاحظهای را به خود اختصاص میدهد.
در نتیجه نیاز به منابع انرژی که از نظر اقتصادی و زیستمحیطی مزیت داشته باشد، روز به روز بیشتر احساس میشود.
گرچه هم اکنون در اکثر کشورها از سوختهای فسیلی (نفت، گاز، زغالسنگ) به عنوان مهمترین منبع تولید انرژی استفاده میشود، ولی آثار زیستمحیطی آن، عدم قابلیت اطمینان در کافی بودن منابع سوختهای فسیلی برای تهیه انرژی در آینده، همچنین لزوم حفظ منابع نفت و گاز برای نسلهای آینده، مسائلی است که جهان درگیر آن بوده و خواهد بود.
انرژی هستهای دارای این پتانسیل و قابلیت است که تمام مسائل فوق را حل نماید. این انرژی پاک باعث آلودگی محیطزیست نشده و از قابلیت اطمینان بالایی به عنوان یک منبع انرژی مطمئن برای آینده برخوردار است.
فناوری پیشرفته امروزی این امکان را به بشر داده است تا بتواند از انرژی هستهای به عنوان یک منبع بیکران و در شرایطی کاملاً ایمن، جهت تولید انرژی الکتریکی و غیرالکتریکی بهره جوید. گرچه شناخت این منبع عظیم انرژی بی نظیر با انفجارات هستهای جنگ جهانی دوم روبهرو شد، ولی باید اذعان نمود که تصمیمات کشورهای مختلف برای استفاده از آن جهت تولید انرژی و از طرفی استفاده پزشکی، صنعتی و کشاورزی از تولیدات آن به نحوی است که دیگر هیچ جامعهای از آن بی نیاز نیست.
